W poszukiwaniu właściwego kształtu

Źródło

Nawet osoby nieinteresujące się specjalnie modą kojarzą Madonnę z czasów z czasów trasy „Blond ambition” (1990 rok). Wówczas współpracowała ona intensywnie z Jeanem Paulem Gautier. Dzięki niej projekty Francuza poznał cały świat. Bo to przecież Madonna spopularyzowała i uczyniła ikoną pop kultury stanik z mocno zarysowanymi (przerysowanymi), stożkowatymi miseczkami. Jeśli nie uczyniło tego tournée artystki, to na pewno uwagę zwróciło jej zachowanie podczas festiwalu w Cannes, w 1991 roku. Wówczas to Madonna rozpięła suknię i ukazała charakterystyczną bieliznę.

To jednoznacznie też pokazuje kontekst projektu Gaultiera. W swoich pomysłach wykorzystał on bowiem formę powojennej bielizny. Oczywiście zmienił nieco jej proporcje i zamiast ją ukrywać po ubraniem, uczynił z niej ubranie.

Powyższe przykłady powojennych staników pokazują, jak blisko pomysły Gaultiera trzymały się rzeczywistości bliskiej jego dzieciństwu. Nawiasem mówiąc w latach 80. znajdziemy dużo więcej elementów znanych z dekady lat 50. Oczywiście nie są to żadne rewelacje, bo o tym mówi się przecież od lat i nie umniejsza to też pomysłom projektanta. Ale generalnie trop stożkowatych staników kończy się na latach powojennych. Kształt miseczek ochrzczono sformułowaniem „bullet bra”, bo to tuż po wojnie, więc się samo przez się wszystko wspaniale tłumaczy. I generalnie na tym się historia kończy.

Ale nie dzisiaj. Oto bowiem nadszedł dzień wytłumaczenia problemu.

FEMINA, 15 lutego 1911 (kolekcja Muzealne mody)

Christian Dior zawsze wspominał, jak istotną inspiracją była dla niego matka z okresu dzieciństwa. Urodzony w 1905 roku projektant wracał dość często w swoich projektach do Belle Epoque. Absolutnie nie sugeruję, że Dior miałby stać za projektami „bullet bra”, ale jego postawa przypominała mi, jak dużo historycznych inspiracji było w modzie lat 50. XX w. Czerpano nie tylko z osiemnastego czy dziewiętnastego wieku, ale także z mody tuż przed pierwszą wojną światową, właśnie z końcówki Belle Epoque.

Poniżej znajduje się reklama staników i gorsetów Madame Bellanger (str. XV) zamieszczona właśnie w Feminie z 1911 roku.

Czyż ten kształt nie wygląda znajomo?

Linię bardzo wypukłej klatki piersiowej, typowej dla początku XX wieku uzyskiwano w różny sposób, bo przecież nie każda kobieta miała wystarczająco duży biust. Patrz casus Chanel, która jako drobna kobieta nie przystawała do ówczesnych kanonów. Chanel wymyśliła jednak coś, co współgrało z jej figurą, ale generalnie kobiety radziły sobie w ten sposób, że zakładały staniki o usztywnianej konstrukcji, by uzyskać pożądaną sylwetką. 

A zatem stanik z powojennej rzeczywistości, przekształcony w latach 80. przez Gaultiera odnoszony do kształtu amunicji, był po prostu reminiscencją wiktoriańskiej bielizny. Choć w każdej z tych odsłon widzimy inną technologię i kontekst, to jednak sama forma pozostaje w zasadzie taka sama.

Ta historia stanika ze stożkowatymi miseczkami, mi osobiście, pokazuje, że w historii mody zawsze warto grzebać i chodzić nieutartymi ścieżkami.  

2 Comments

  1. Podobny zabieg zastosowała Westwood w Mini Crini, obcinając i odsłaniając krynolinę pokazała perwersyjność tego elementu garderoby. I u niej i u Gaultiera służy to transgresji, ale jednocześnie chyba sporo tu nostalgii i sentymentu do przeszłości?

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s