Tworzenie kolekcji, cz. 1

Niemal za każdym razem, kiedy rozmawiam z kimś na temat swojej kolekcji pada pytanie o klucz do niej. Czym się kieruję dokonując zakupów? Czy kupuję wszystko, co mi się podoba? Czy żałuję pewnych wyborów itd.

Dziś, na jednym przykładzie, chciałem pokazać w jaki sposób tworzę swoją kolekcję i jak rozumiem jej sens.

Już kilka lat temu nabyłem dzianinową sukienką, zadrukowaną w pomarańczowe kropki. Sukienka ma oryginalną metkę, a zatem nie było problemu z jej atrybucją. Podobnie z datowaniem. Styl sukni, wyraźnie nowoczesny, bazujący na prostocie formy i geometrii, wraz z bielą i pomarańczem wskazywał na późne lata 60. XX wieku.

Projektant, Jacques Esterel (1917-1974) był wówczas bardzo znanym projektantem. Sławę zawdzięczał nietypowej sukni ślubnej, uszytej z tkaniny we wzór kratki Vichy (dla nas to po prostu obrusowa kratka) Tę suknię założyła na swój drugi ślub Brigitte Bardot w 1959 roku. Wychodziła wówczas za Jacques’a Charrier’a.

Niedawno udało mi się, dzięki pomocy innych osób, dotrzeć do informacji, że sukienka z mojej kolekcji stanowiła uniform stewardess francuskich linii lotniczych Air Inter. Jeśli już się wie, czego się szuka, internet zdradza dużo więcej. I rzeczywiście, w 1969 roku, Jacques Esterel stworzył na 15 -lecie linii lotniczych Air Inter całą „kolekcję”. Obejmowała ona sukienki, bluzki, spodnie, nakrycia głowy, okrycia wierzchnie. Stewardessy były w ten sposób przygotowane na każde warunki pogodowe, na wszystkie pory roku. Zachowało się nawet nagranie prezentujące całą mini kolekcję zaprojektowaną dla Air Inter.

https://www.ina.fr/video/CAF88031396

Wiedząc, o co pytać internety, znalazłem również zdjęcie prasowe z tego czasu. Zdjęcie, choć czarno-białe, pozwala z łatwością zidentyfikować sukienkę. Nota bene ma ona nieco inną formę. Ostatecznie, w produkcji pojawiła się nieco uproszczona wersja, z płaskim przodem, który lepiej pasuje do geometrycznego, nowoczesnego stylu, oraz znacznie lepiej współgra z zastosowaną dzianiną. Zdjęcie również nabyłem i jest ono częścią kolekcji.

[fragment zdjęcia]

W 1997, linia lotnicza Air Inter została wchłonięta przez Air France (już od 1990 Air Inter była częścią grupy Air France). W 2003 Muzeum Air France wypuściło na rynek limitowane serie lalek ubranych w uniformy zaprojektowane na przykład przez Cristóbala Balenciagę, czy firmę Nina Ricci. Między innymi pojawiła się również lalka ubrana w suknię Jacques’a Esterela. Co prawda sukienka jest z tkaniny, a nie dzianiny, ale w tym wypadku nie ma to większego znaczenia.

Lalka także trafiła do kolekcji Muzealne mody i dopełnia wraz ze zdjęciem historię sukni Jacquesa Esterela. I tak właśnie to się dzieje – jeden obiekt prowadzi do kolejnych.

W ten sposób chcę również powiedzieć, że choć suknie stanowią istotną część kolekcji, to z pewnością nie są jedynym rodzajem obiektów w kolekcji. Ubiory wymagają uzupełnień w postaci na przykład ilustracji, grafik, zdjęć czy materiałów filmowych. Oczywiście wynika to jednocześnie z researchu, jaki prowadzę opiekując się kolekcją. Ale jeśli to możliwe, to dobrze jest włączać te materiały do kolekcji tworząc w ten sposób przemyślaną całość.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s